De wielmaat bepaalt voor een groot deel het karakter van je fiets. Waar vroeger de 26-inch wielen de standaard waren, is de markt nu opgedeeld in twee dominante maten en één zeer populaire hybride vorm:
Kies je voor carbon of aluminium wielen mtb? De materiaalkeuze bepaalt niet alleen de prijs, maar ook hoe de fiets reageert op impacts.
Aluminium is de betaalbare, oersterke keuze. Het materiaal heeft één gigantisch voordeel in het bos: bij een extreem harde klap op een steen (rock strike) deukt het aluminium in. Je kunt vaak je rit nog afmaken, of de velgrand in de werkplaats voorzichtig terugbuigen met een tang. Carbon wielen zijn aanzienlijk lichter, stijver en sturen haarscherp, maar carbon buigt niet; bij een te zware impact scheurt of breekt het. Fabrikanten hebben de lay-up (structuur) van carbon tegenwoordig wel zo aangepast dat het materiaal trillingen absorbeert en niet meer té stug (harsh) aanvoelt. Meer theorie over dit materiaal vind je in ons uitgebreid artikel over carbon wielen.
De breedte van je velg bepaalt de vorm van je band. De gouden standaard voor de interne velgbreedte mtb ligt tegenwoordig op 30 millimeter. Waarom is dit cruciaal?
Moderne mountainbikes rijden met brede banden (2.4 tot 2.6 inch) op een zeer lage tubeless bandenspanning voor maximale grip. Als je een brede band op een smalle velg monteert, krijgt deze een bolle 'gloeilamp'-vorm. Zodra je hard door een bocht stuurt, gaat de band 'rollen' of klapt hij zelfs van de velg (burping). Een 30mm brede velg trekt de zijkanten van de band naar buiten, wat een stabieler, vierkant profiel oplevert. Verdiep je goed in bandenprofielen via onze mtb banden koopgids.
De redder in nood (Tire Inserts): Rijd je op dure (carbon) velgen en houd je van ruige rockgardens? Monteer dan een tire insert zoals CushCore. Dit is een dichte schuimring die je in de band plaatst. Het dempt trillingen, voorkomt 'snakebites' en beschermt je kwetsbare velgrand bij doorslaan tot op de rotsen.
Het hart van je achterwiel is de naaf. Hierbij praten we over POE: Points of Engagement (oftewel: de aangrijpingspunten naaf). Dit is het aantal keer per volledige wielomwenteling dat het mechanisme binnenin vasthaakt wanneer je kracht zet op de pedalen.
Een standaard naaf heeft vaak 18 tot 36 aangrijpingspunten. Dit resulteert in een merkbare 'dode slag' wanneer je begint met trappen; je pedaal valt even in het niets voordat het wiel aandrijft. Op een steile, technische rotsklim (waar je vaak even stilvalt en direct weer moet aanzetten) is die dode slag funest voor je balans. Premium naven lossen dit op. Het betrouwbare DT Swiss Ratchet systeem gaat vaak tot 54 POE, maar de absolute koning is de Industry Nine Hydra naaf, met maar liefst 690 aangrijpingspunten! Dit betekent directe stuwkracht bij de kleinste aanraking van je pedalen.
Voor je een wielset bestelt, moet je absoluut zeker weten of deze in je frame past en samenwerkt met je huidige aandrijving.
De verbinding tussen de naaf en de velg wordt gemaakt door de spaken. Je ziet hier twee standaarden. De klassieke 'J-bend' spaak heeft een kromming (als een paraplu) bij de naaf. Het grote voordeel hiervan is dat je, als je in een bergdorp in de Alpen een spaak breekt, bij élke lokale fietsenmaker direct een vervangende spaak kunt vinden. 'Straight-pull' spaken lopen kaarsrecht vanuit een speciaal ontworpen naaf. Dit levert een marginaal sterker en lichter wiel op, maar reserve-onderdelen zijn vaak lastiger ter plekke te verkrijgen.
De markt van mountainbikewielen wordt geregeerd door merken die extreme betrouwbaarheid en geavanceerde naaftechnologie combineren. Dit zijn de categorieën in het schap:
Loop deze laatste technische checks na voordat je de aankoop definitief maakt:
